Note : Dit filmpje werd gemaakt in onze vorige locatie Sint Maria Oudenhove. 

 

 

Vrije plaatsen Update :

03/09/2019  : Vrije plaatsen op maandag

Visie

Patrasche werkt via een vernieuwende begeleidingsvorm voor jongeren binnen de welzijnszorg, door dieren en contact met dieren op een doelgerichte en intensief therapeutische manier in te zetten in een bijzondere hulpverleningscontext. Patrasche wil de kennis omtrent dit specifiek begeleidingskader verruimen via de door ons aangeboden opleiding “Begeleidend werken met assistentiedieren” in VSPW/Balans/Gent. Wij willen tevens het terrein van therapeutisch werken met dieren aan verder onderzoek onderwerpen.
Patrasche gelooft dat de mogelijkheden tot dialoog, educatie, optimaliseren van de ontwikkeling en de effectiviteit van een genezingsproces, significant kunnen vergroten wanneer dieren als intermediair fungeren binnen een begeleidingsrelatie.
Patrasche staat voor het verzorgen van- en werken met dieren en ecosystemen hetgeen een specifiek klimaat creëert waarin een natuurlijk evenwicht en respect voor alle leven en voor de kwaliteit van de collectieve en individuele habitat terug een plaats kunnen krijgen. Deze idee noemen wij ecocentrisme; een visie die lijnrecht staat tegenover het Kartesiaanse antropomorfisme. Patrasche zorgt er tevens voor dat onze doelgerichte activiteiten binnen een dierentherapeutisch proces transformeerbaar zijn naar de directe omgeving van de cliënt en zijn verdere leven. Deze transformatie integreren wij bewust in de programma’s waar wij mee werken.

 

Onze dieren als metgezel en therapeut

Ik kan het roer omgooien en met de dieren gaan leven, die zijn zo vreedzaam en onbewogen.
Ik sta en kijk naar ze, heel lang

Ze zweten niet en jammeren niet over hun gesteldheid,
Ze liggen niet wakker in het donker en treuren niet om hun zonden,
Ze maken me niet misselijk met hun gezeur over plichten jegens God,
Niet een van hen is ontevreden of krankzinnig gemaakt met de manie dingen te bezitten,
Niet een van hen knielt voor een ander of voor zijn eigen soort van duizenden jaren her,
Niet een van hen is achtenswaardig of bedroefd over de aarde

Walt Whitmam

Het programma

Via de honden leren de jongeren positief leiderschap en dit in 4 fasen

  • De jongeren leren hondenkennis en kunde : taal, sturingsmechanismen, leiderschap, roedelwerk enz..
  • Eigen leiderschap, origine en perspectieven in het leven worden in kaart gebracht op basis van het leiderschap dat werd aangeleerd bij de honden
  • Honden met een probleem worden door de jongeren terug op sporen geholpen
  • Binnen zijn eigen leefwereld gaat de jongere nu anderen coachen in positief leiderschap

Een meer gedetailleerd programma ontvangt U bij aanmelding.

Voor wie

Ons hulpverleningsprogramma staat in eerste instantie open voor jongeren tussen twaalf en achttien jaar uit de Bijzondere Jeugdzorg. Emotionele en hechtingsstoornissen, ADHD en dissociatie krijgen bij ons extra aandacht. Jongeren kunnen op vrijwillige basis een individueel aangepast programma volgen.

Ook als je als volwassene of jongere geen acuut psychiatrisch probleem hebt, kan je bij Patrasche Foundation terecht om contact te leren maken, zelfvertrouwen terug te winnen, … Wij behandelen gevoelige thema’s waarbij het dier als therapeutische spiegel en als metafoor of tussenfiguur zal fungeren.

Volwassenen tussen achttien en vijfenveertig jaar die in het kader van een justitiële veroordeling bij ons herstelbemiddeling volgen, dienen het volledige programma te voltooien, onafhankelijk van het aantal opgelegde dagen of uren vanuit justitie.

Toelichting

Binnen het hulpverleningsprogramma wenden we de training aan als metafoor voor een opvoeding op basis van positieve bevestiging, inleving en respect. Cliënten krijgen een training in positief leiderschap, emotionele intelligentie en empathie door de lichaamstaal van de hond te interpreteren. In tegenstelling tot de mens kan deze zijn gevoelens niet verbergen.

Wie een hond traint, werkt automatisch aan zichzelf en kan zo individuele doelstellingen verwezenlijken. We streven naar een positieve uitwerking waarbij zowel cliënt als hond versterkt terug naar de samenleving gaan.

Mensen met een acuut psychiatrisch probleem en/of met een acuut drugsprobleem kunnen wij niet opnemen binnen onze begeleiding.

Getuigenissen

Diëgo, 17 jaar, 1 jaar in begeleiding

Ik heb niet altijd de juiste dingen gedaan in mijn leven. Ik had ook niet echt zin om daar veel aan te doen. Praten, altijd praten vroegen ze van mij en ik praat niet graag!

Bij het hondentrainingscentrum moest ik niet praten maar trainen, en niet zomaar trainen, maar leren hoe je een hulphond moet trainen. Ze waren er van overtuigd dat ik dat zou kunnen. Ik mocht trainen met een echte assistentiehond die Willy noemt.

Ik heb geleerd hoe ik Willy kan tonen dat ik hem graag zie. Ik heb ook geleerd wat ik goed kan (ze zeggen dat ik een goeie trainer ben). Willy luistert ook goed naar mij omdat ik een positieve leider ben. Toen ik met mijn eigen hond, op dezelfde manier wou trainen was dat veel moeilijker. Mijn eigen hond is niet gewoon om te luisteren en ik moest dus veel meer geduld tonen en nog veel meer belonen dan bij Willy. Mijn stiefmoeder heeft dat mee gevolgd en heeft op die manier geleerd dat je met belonen en vriendelijke duidelijkheid veel verder komt dan met straffen. Ze hebben ook gezien dat ik goed geworden ben in iets.

Anna, 13 jaar, 3 maanden in begeleiding

Ik was eigenlijk een beetje bang van die grote honden, maar dat is vlug veranderd. Het was voor mij ook moeilijk om leider te zijn want dat ben ik niet gewoon. Meestal geef ik vlug toe maar bij de honden mocht ik niet toegeven en moest ik duidelijk vragen wat ik wou. Ik heb geleerd dat honden in roedels denken en dat ik duidelijk moet zijn waar de honden in die roedel moeten zijn (onderaan). Ik voel mij sterker als de honden toch luisteren naar mij. Ik kan nu ook veel beter mijn eigen plaats zien in de ‘klasroedel’ en in onze ‘gezinsroedel’. Ik zie nu hoe het komt als ze geen rekening houden met mij.

Ruben, 13 jaar, 6 maanden in begeleiding

Ik had vroeger de gewoonte mijn eigen hond pijn te doen als ik kwaad was. Die hond was ook niet te doen. Met de hulphond Willy heb ik geleerd om vriendelijk te blijven en toch duidelijk te vragen wat ik wil. Dat is moeilijk voor mij en het lukt niet altijd. In het hondencentrum is alles ook anders dan in de instelling. Ik word er opgeleid tot trainer en moet niet gans de tijd spreken. Er wordt ook veel gelachen en er is altijd chocolade! Ze hebben daar ook een boekje gemaakt over mij, bijvoorbeeld hoe ik was als baby en wat ik allemaal goed kan, waar mijn familie goed in is en zo… Als ik mijn diploma van hulpinstructeur behaald heb mag ik met mijn eigen Jack Russell trainen en mag ik mijn mama leren hoe wij dat doen. Maar eerst moet ik nog mijn diploma halen.

Raf, 18 jaar, 9 maanden in begeleiding

In het trainingscentrum is het toch anders dan alle andere plaatsen waar ik in begeleiding geweest ben. Ik denk altijd dat ik niks te goeie kan, maar trainen lijkt toch te lukken. Ik heb enkele weken geleden mijn diploma behaald. Dat is het eerste diploma dat ik op zak heb. Toch is het voor mij niet gemakkelijk. Ik denk altijd dat de honden toch niet zullen doen wat ik vraag maar nu lukt het bijna altijd. Als Sultan bij mij ligt, kan ik veel makkelijker spreken over vanalles, da’s anders dan bij een psychiater. Ik hoef niet meer te komen naar de begeleiding van de rechter, maar ik ben nog niet klaar om te stoppen.